شعر تعلیمی و جایگاه
آن در دو عصر عباسی و وسیط
ناهید درخشان
چكيده
یکی از روش های
دانشمندان گذشته برای فراگیری بهتر و سریع تر علوم به نظم کشیدن مطالب علمی بوده
است . به این نوع اشعار اصطلاحاً شعر تعلیمی گفته می شود . هدف اصلی در شعر تعليمی
، آموزش مفاهيم ارزنده با موضوعاتی از قبيل مسائل اخلاقی ، عرفانی ، علمي و ديني
است كه در قالب شعر بيان
می شود . بر اين اساس شعر تعليمی حاوی موضوعات مختلفی
در عرصۀ علم و ادب و تاريخ و فرهنگ است . زبان ، زبان شعر است ولی محتوای معرفتی
دارد و آكنده از معارف دينی و بشری است . با اين وصف شعر تعليمي ، عرصه و بستر
تعامل فيمابين علم و ادبيات است . در اين رويكرد شعر تعليمي به منزله رسانه ای است
برای رساندن و القاء علوم و معارف .
در اين مقاله ، تلاش
می شود تا ابعاد مختلف منظومه و شعر تعليمی و نقش و جايگاه آن به عنوان يك روش
كاربردی در عرصۀ ياددهی و يادگيری در دو عصر عباسی و وسیط مورد بررسی قرار گيرد .
کلید واژه : شعر
تعلیمی ، منظومه تعلیمی ، عصر عباسی
، عصر وسیط .
* دانشیارزبان و
ادبیات عربی دانشگاه خوارزمی . ms@shaskarihotmail.com
(Tel : 0912-
3180125)
** نگارندۀ مسئول
(دانشجوی کارشناسی ارشدزبان و ادبیات عربی دانشگاه خوارزمی
Amir2012158@yahoo.com
. (
Tel : 0912-7272754 ))
