|
شهناز بازدار دکتری جغرافیای
سیاسی،دبیر جغرافیا،منطقه 15 تهران
بررسی
عوامل جغرافیایی تنش در مرزهای شمالی ایران بر اساس مدل نظری پیتر
هاگت
چکیده
فضای سرزمینی ایران، فراخور جغرافیا و تاریخ
پیچیده و متشنج، متشکل از مرزهایی است که در طول دورههای مختلف، متزلزل
بوده و دربردارنده مسائل گوناگونی در نواحی مرزی است که میتواند در
روابط ایران با کشورهای پیرامونی، تأثیرگذار باشد. مرزهای شمالی ایران، حاکی
از تاریخ طولانی کشمکش و جنگ است که طی معاهدات تحمیلی در مناطقی شکل
گرفتهاند که مملو از عوامل تنش آفرین میباشند. بررسی و مطالعه دقیق
این عوامل، یکی از ضروریات جهت مناسبات پایدار و سازنده با همسایگان شمالی
است. در این راستا، تحقیق حاضر با اتخاذ یک رویکرد علمی در استفاده از مدل
نظری پیتر هاگت که یک مدل اثبات شده مبتنی بر دیدگاه جغرافیایی در خصوص عوامل
تنش آفرین است به بررسی عوامل جغرافیایی تنش در نواحی مرزی شمال ایران
پرداخته که بصورت ترکیبی، یعنی توصیفی-تحلیلی و پیمایشی و با بهره گیری از
مطالعات کتابخانهای و میدانی از طریق پرسشنامه و تکنیک
MCDM در
صدد پاسخگویی به این سؤال است که مطابق با مدل پیتر هاگت، مهمترین عوامل
جغرافیایی تنش در نواحی مرزی شمال ایران بر حسب اولویت کدامند؟
در نتایج
حاصل از پژوهش حاضر، در نواحی مرزی شمال ایران در تطبیق با مدل پیتر هاگت،
مجموعاً 30 نقطه تنش زا شناسایی شده و در اولویت بندی عوامل دوازده گانه در
زمینه ایجاد تنش نیز، عامل A8'(ادعاهای ارضی)' به عنوان مهمترین عامل تنش آفرین بین ایران
و همسایگان شمالی در رتبه اول قرار گرفت | 